Op zoek naar het ‘Je ne sais quoi’ in jezelf.
“Whoever does not visit Paris regularly will never really be elegant.”
Honoré de Balzac
De afgelopen jaren ben ik kind aan huis in Parijs. Een aantal jaar was ik er zo’n drie maanden per jaar te vinden, waar ik schreef aan mijn boeken. Dat is nu iets minder, maar je kunt me nog zeker zo’n 6x keer per jaar in de stad van de liefde vinden. Wat is daar doe? Strijnen door de stad, nieuwe plekken ontdekken, lunchen met vriendinnen en ontzettend dankbaar zijn dat ik dit allemaal kan doen.
Voorzichtig heb ik mezelf hierdoor de titel Parttime Parisienne aangemeten. Met nadruk op voorzichtig, want ook al ken ik mijn favoriete arrondissementen op mijn duimpje, weet ik precies waar je voor de beste croissants en de romigste chocolat chaud moet zijn, waar ik nog niet helemaal achter ben is waar die Parisiennes nu hun je ne sais quoi vandaan halen.
Om daarachter te komen, ben ik op onderzoek uitgegaan. Wat is nu dat je ne sais quoi nu precies? Letterlijk betekent de zin het: ‘ik weet niet wat’, wat ik dan weer vertaal in geheimzinnigheid, charisma hebben, maar ook een soort nonchalance mag niet ontbreken. En ik denk dat dit nonchalant zijn het ‘ik weet niet wat’ gevoel het best formuleert.
Als ik door de straten van Parijs loop probeer ik de Parisienne met een wiskundig oog te aanschouwen. En ik ben tot de volgende conclusies gekomen.
Ten eerste – en schrijf met me mee – Parisiennes dragen geen baret. Hoe leuk het je ook staat, een baret wordt toch voornamelijk door instagrammers gedragen. Daar is niets mis mee, maar het je ne sais quoi gevoel creëer je niet met een baret.
Ten tweede hun outfit. Want hoewel ik ook in een jeans met sneakers en een dikke trui loop als de temperatuur nog in de dubbele cijfers zit, zien de Parisiennes er in tegenstelling tot mezelf, wél fabulous uit.
Door mijn Parijse vriendinnen te bestuderen weet ik nu hoe dat komt. Want hoewel het lijkt of Parisiennes zomaar iets uit de kast trekken en met ongekamd haar de deur uitrennen, gaat daar toch een kleine studie aan vooraf. Heeft je jeans bijvoorbeeld de perfecte maat en lengte, zodat je benen, zelfs als je maar 1 meter 55 bent, ellenlang lijken? De trui die je draagt, valt hij zo comfortabel dat een voorbijganger er als vanzelf bij wil kruipen en zijn je sneakers nog spierwit, ook al heb je ze tien jaar geleden aangeschaft?
Maar dat is niet alles. Terwijl in Parijs je huid heel wat te verduren heeft onder de uitlaatgassen, ziet een Parisienne er altijd verrassend stralend uit. Hoe dat komt? In één woord: skincare!
De Parijse vrouw zorgt goed voor haar huid, ze geeft er met alle liefde haar halve maandsalaris aan uit. Make-up daarentegen komt op de tweede plaats. De ogen mogen aangezet worden, maar ze laat valse wimpers achterwege. Ze smeert haar huid niet vol met concealer en een foundation, maar houdt hem zo naturel mogelijk. Een blush heeft ze niet nodig, want door het leven te leiden zoals zij wil, straalt ze al van binnenuit.
Als het bij haar past, draag ze rode lipstick. Geen Marilyn Monroe lippen, nee de echte Parisienne kleurt haar lippen in de kleur alsof ze net gekust is. Als laatste creëert ze wat droogshampoode perfecte out of bed look et voila! De Parisienne look is geboren.
Is dit alles dan het geheim om als een echte Parisienne door het leven te gaan?
Voor een deel misschien, want na lang proberen ben ik er toch achter dat het echte je ne sais quoi alleen voor de fulltime Parisienne is weggelegd.
Wil je alles weten over de Parisienne? Dan moet je zeker eens Altijd een Parisienne lezen!